شهر هوشمند چیست و چگونه تعریف می شود؟

بسیاری از شهرهای بزرگ جهان ازجمله سئول، نیویورک، توکیو، شانگهای، امستردام، قاهره و دبی ضرورت داشتن شهرهایی هوشمند را احساس کرده و پروژه های شهر هوشمند را آغاز کرده اند. با در نظرگرفتن نوآوری های امروزی بسیار محتمل است که در آینده ای بسیار نزدیک شهرهای هوشمند به صورت کامل عملیاتی شوند که قطعا استراتژی های خیلی خوبی برای توسعه شهرها محسوب خواهند شد.

تمرکز دنیا در حال حاضر بر داشتن شهرهای هوشمند با تکیه بر بازسازی‌ها، تنظیم مبلمان شهری و فضاسازی جدید است تا حس تعلق شهری را باردیگر در شهروندان ایجاد کرده و نهادینه کند.

بهترین رویکردی که می توان برای حل بحران افزایش شهرنشینی و مدیریت بهتر شهرها اتخاذ کرد حرکت به سمت داشتن شهرهایی هوشمند می باشد. باتوجه به روند افزایش جمعیت بی سابقه ای که به ویژه در کشورهای در حال توسعه جهان مثل کشور ایران در حال رخ دادن است، لزوم حرکت به سمت داشتن شهری هوشمند بیش از پیش احساس می شود. برای داشتن هرگونه برنامه ریزی درباره هوشمند سازی شهرها و شهر هوشمند ابتدا به ساکن لازم است  یک تعریف دقیق و علمی از شهر هوشمند داشته باشیم تا با درک کامل مفهوم شهر هوشمند به سمت آینده پیش برویم که تعریف پایین ذکر شد:

«شهر هوشمند شهری است شهروند محور که در آن از فناوری اطلاعات و ارتباطات جهت بهره وری بهتر از منابع و امکانات موجود، بالابردن کیفیت زندگی شهروندان و حرکت به سمت توسعه پایدار شهری استفاده می شود».

شهرهای هوشمند به واسطه ماهیت خود، مقدار قابل توجهی از داده‌ها را در عملیات روزانه خود تولید می‌کنند. روندهایی که پیشتر آن‌ها را شرح دادیم، شهرها را به سمت جمع‌آوری و دسترسی به حجم قابل توجهی از داده‌ها سوق می‌دهند.

برخی از آن‌ها ممکن است راکد باشند، اما بخش بزرگی از دنیای زنده را تشکیل می‌دهند. این داده‌ها چندین ویژگی دارند : حجم بالا، به صورت زنده (سرعت بالا دسترسی به آن‌ها)؛ و دارای منابع، فرمت و ویژگی‌های گوناگون (متغیر).


این داده‌های بزرگ اگر به خوبی مدیریت شوند و مورد تحلیل قرار گیرند، می‌توانند فهم و ارزش اقتصادی بالایی ایجاد کنند که شهرها و ذینفعان شهری می‌توانند برای افزایش بهره‌وری و ایجاد نوآوری در ارائه خدمات جدید از آن‌ها استفاده کرده و زندگی و شهر خود را توسعه ببخشند. تکنولوژی‌های تکامل‌یافته‌ای همچون رایانش ابری که این داده‌های بزرگ را دریافت می‌کنند، مدیریت می‌کنند و مورد تحلیل قرار می‌دهند، به روند فناوری‌ها کمک می‌کند. شهرها اکنون قادر به دسترسی  و استفاده از منابع محاسباتی عظیمی هستند که تا چند سال پیش به هزینه زیادی برای دست آوردن و مدیریت آن‌ها لازم بود. به کمک فناوری‌هایی چون Hadoop/HDFS، Spark، Hive و طیف وسیعی از ابزارهای تخصصی، اکنون شهرها می‌توانند با تحت کنترل در آوردن داده‌های بزرگ و استفاده از ابزارهای تحلیلی، به بهبود کارایی عملیات و خدمات شهری کمک کنند.
 

مثلا شهر بوستون در ایالات متحده آمریکا از داده‌های بزرگ برای بهبود عملکرد شهرها در مقایسه با طیف وسیعی از شاخص‌ها استفاده می‌کند. مثلا می‌تواند مشکلات خیابان‌های شهر را شناسایی کند و یا با به کارگیری یک رویکرد تقاضا محور موجب افزایش کارایی در جمع‌آوری زباله‌ها شود.

در این مقاله سعی شد با ماهیت شهر هوشمند یک آشنایی مقدماتی حاصل شود و به یک تعریف واحد از آن دست پیدا کنیم. در مقاله های بعدی انواع شهرهای هوشمند، شاخص های شهر هوشمند، راه های هوشمند سازی شهرها، اینترنت اشیا و...ارائه خواهد شد تا شما با ماهیت شهر هوشمند آشنایی بیشتری پیدا کنید.

دیدگاه شما چیست؟